Heb elkaar lief! Heb elkaar lief!

door pastor Ellen-Maria Spijkerman
Preek bij delen uit Handelingen 10 en Johannes 15: 9-17 op zondag 30 juni 2013

Vandaag gaat het in de evangelielezing over de betekenis van vriendschap en liefde.
Naar mijn weten is er over niet één onderwerp zoveel geschreven als over de liefde.
In naam van de liefde kunnen mensen hun meest extatische momenten vieren en beleven.
Maar ze kunnen zich ook op zo’n vreselijke manier verwonden, dat ze voor het leven getekend zijn.
De liefde is iets heel moois, heel puur en verstild.
Maar liefde kan ook, voor zover dat nog liefde mag heten, afglijden tot iets heels banaals:
Iets wat niet meer oogstrelend en gaaf is.
Het verwordt tot een grof gebruiksartikel, wat afstotelijk is.
Het maakt mensen tot commerciële ruilhandel van de grofste soort.
Wat kun je eigenlijk nog zeggen over de liefde, de vreugde en de vriendschap, wanneer je om je heen ziet dat mensen worden ingeruild.
Alsof je zou kunnen zeggen: niet goed, geld terug!

De vreugde van mensen wordt vergald doordat vrienden geen vrienden meer bleken te zijn, toen er niets meer te halen viel.
Kinderen worden de straat op gestuurd, omdat er geen liefdevol thuis meer is.
Omdat deze kinderen niet is voorgeleefd wat liefdevolle aandacht betekent,
menen ze door stoer en crimineel gedrag vriendschap en aandacht te kunnen kopen!
Er gaat ontzettend veel mis in de maatschappij, de kerk en in het persoonlijk leven van mensen, wanneer medemenselijkheid en liefde niet meer het uitgangspunt zijn.
Wanneer het enkel nog gaat om macht en gewin, worden mensen tot slaven gemaakt.
In mijn werk ontmoet ik vaak mensen wier lijf en leven zo geschonden zijn dat enkel nog wantrouwen en verbittering de maat der dingen is geworden.
En toch blijft er ook dáár, achter de opgetrokken muren, een roep om aandacht en vriendschap.
Om liefdevolle bejegening, die veroverd moet worden door vasthoudend te zijn in vertrouwen en positieve aandacht.

Wat je ook over de liefde kunt zeggen, voor mensen die het overkomt, die werkelijke liefde ervaren die hen raakt tot in het diepst van hun wezen, is het alsof ze het leven op een nieuwe manier verstaan.
Het is een allesoverheersende ervaring, die in de volle diepte niet te beschrijven is.

Voor de één is zij een innerlijke, onuitputtelijke kracht, voor de ander een licht dat het leven verheldert;
en weer een ander zal zeggen dat het over hem of haar komt als een ongekende rust, die je dichter bij jezelf brengt dan je ooit had kunnen dromen.
Het is een ervaring die we, vooral als ze heel intens beleefd wordt, graag willen vasthouden.
Want we ervaren daarin de goedheid van het leven zélf, waarvan we hopen dat niets daarvan verloren zou gaan.

Hoe kunnen we eigenlijk op zo’n manier liefhebben en vrienden zijn dat het ons vrij maakt?
Misschien is daar wel allereerst uittocht voor nodig.
Uittocht uit het duister van onszelf.
Uittocht uit alles wat een mens níet vrij maakt.

Want vóór we het weten, kunnen we uit liefde, mensen aan knellende banden leggen.
In naam van vriendschap, liefde en zorgzaamheid, kunnen we mensen op zó’n manier raad geven, dat we voor die ander gaan dénken.
We kunnen het leven van die ander volkomen vast leggen, omdat we uit goed bedoelde zorg het leven van die ander overnemen, en hen vertellen wat ze nu in deze situatie absoluut zouden moeten doen.
Maar hen ook voorrekenen wat ze absoluut níet zouden moeten doen.
Op die manier maken we de ander ongewild tot slaaf, met álle goede bedoelingen.
Maar we ontnemen die ander wel de vrijheid om eigen keuzes te maken.
Binnen de opvoeding kun je in naam van de vriendschap en de liefde zó zorgend en beschermend aanwezig zijn, dat het die ander bijna verstikt.
Zo worden kinderen onbedoeld slaaf van de opvattingen van hun opvoeders, en kunnen ze niet meer in vrijheid hun eigen weg ontdekken en hun eigen fouten maken.

En slaaf zijn, of tot slaaf gemaakt worden, gaat sneller dan je denkt!
Het sluipt je leven binnen zonder dat je het in de gaten hebt.
Je kunt slaaf worden van je eigen gedachten, die niet meer tot stilstand kunnen komen,
en die je ’s nachts uit de slaap houden.
Je kunt slaaf worden van je eigen lichaam.
Hoe je het ook inpakt, versiert en verzorgt, het zal nooit het lichaam worden wat jij zo graag wenste.
Je kunt slaaf worden van je geloof en je aangeleerde Godsbeeld.
Wanneer er aan je eigen binnenkant geen ruimte meer is om je eigen vragen te stellen,
of te worstelen met je eigen ongeloof en twijfel, dan ís er al sprake van slavernij.
Op duizend verschillende manieren kun je slaaf worden van dat wat je in het leven overkomt.
Op het moment dat je je eigen vrijheid verliest, wanneer je jezelf hebt opgegeven en jezelf niet meer kostbaar en de moeite waard vindt, wanneer je twijfelt of  je in Gods
ogen nog wel recht wel van bestaan hebt……. dán wordt het oppassen!
Dan zal er een keuze gemaakt moeten worden….
Óf je gaat de uittocht uit jezelf aan, om letterlijk dwars door je eigen duisternis heen op zoek te gaan naar nieuwe vrijheid, naar vriendschap ín en mét jezelf,
óf je geeft de strijd werkelijk op.

Jezus vertelt ons vanmorgen dat hóe ons leven er ook  uitziet, wát ons ook is overkomen en hóe geschonden we ook zijn: weet dat Ik jullie al eerder heb uitgekozen dan jullie Mij.
Mijn vriendschap en liefde, zegt Jezus, is de basis van jullie bestaan, het is je bestaansgrond.
Daarom kan Jezus ons ook de opdracht geven om op tocht te gaan en vruchten voort te brengen.
Vruchten voortbrengen???
Betekent dat dan toch weer dat we een opdracht uit moeten voeren, met het risico dat we daarin niet zullen slagen en alles mis kan gaan?

Nee, gelukkig niet!
Het is een prachtige beeldspraak waarin Jezus ons eigenlijk vertelt dat wij niet máár de ranken zijn.
Jezus bedoelt duidelijk te maken, dat Hijzelf de bron is.
Zijn liefde stroomt, gewoon om dat het niet anders kán!
En wanneer wij de uittocht uit onszelf aan durven gaan, dan zullen we voelen dat we met die bron, met Zijn liefde verbonden blijven.
En dan kan het niet anders of we zullen tot groei en bloei komen.

De vriendschap die Jezus namens God aan ons heeft voorgeleefd, is met ons verbonden op ieder moment dat wij open staan voor die vriendschap.
Die vriendschap heft iedere vorm van slavenbestaan op, omdat we aan elkaar gelijkwaardig zijn.
We zijn ten diepste door God gewilde en kostbare mensen.
En omdat we ten diepste door vriendschap gedragen worden, mogen we die vriendschap delen, door de wereld voor die ander, die eronder door dreigt te gaan, óm te keren.
Het weten dat liefde en vriendschap over iedere denkbare grens heen gaat, betekent dat de muren tussen de ander en mijzelf, tussen jou en dat wat je zo heeft bezeerd, gesloopt kunnen worden.
In het licht van Gods liefde kan er geen sprake meer zijn van onderscheid tussen mensen.
Geen knechtschap en onderdanigheid.
Want wij zijn allemaal, op voet van gelijkwaardigheid uitgenodigd om deel uit te maken
van die vriendengroep van Jezus.

Ook Petrus, uit de eerste lezing, heeft die les geleerd.
Hij zegt tegen de geknielde Cornelius: Sta op, ik ben óók maar een mens!
Hij moet ongetwijfeld gedacht hebben aan die kritieke momenten in zijn leven dat hij zijn beste vriend Jezus verloochende.

De Geest van God, Gods eigen adem, kan niet het bezit zijn van de één, ten koste van de ander.
Gods Geest waait waarheen Zij wil en doorwaait iedereen die zich vanuit vriendschap toewendt naar de ander.
Die vriendschap is een constant in beweging blijven op weg naar de ander die zo’n vriendschap níet kent, maar die door die kostbare ervaring wél een vrij mens wordt.

De vruchten van vriendschap: ze zijn overal te herkennen!
Áls wij ogen hebben om te zien dat in het kleinste gebaar van tederheid, in een luisterend oor of een open hand, de vriendschap voelbaar wordt die ons allemaal draagt.
Die vriendschap verbindt ons met elkaar als gelijkwaardigen.
Op zo’n manier is de opdracht: Heb elkaar lief, één bron van vreugde, die opwelt in ieder van ons en ons doorstroomt.
En dan kan het niet anders of dat is teveel voor één mens.
Dat moet gedeeld worden: kome wat komt.   
AMEN.

 

terug
 
 
Stichting Wijdekerk

LHBT’ers zijn bij ons gewenst in de kerk, Lees verder onder Wie zijn wij-Bovenplaatselijke organisaties.
 
 
In onze dorpen
Samen doen in Enspijk en DOP (Dorpsontmoetingspunt) in Deil en Soos 60+
  meer
 
Jaarmarkt Deil
Jaarmarkt Deil groot succes en blijft voorlopig bij de scheepswerf. Lees verder Wie zijn wij-Kerkbeheer
 
 
Geslaagde dorpsmarkt Enspijk
Lees verder: Wie zijn wij-Kerkbeheer.
 
Moldavië 2018
POZM-POZA gaan weer naar Moldavië, hun laatste actie is op 27 mei (Jeugd-Specials)
 
Talenten gezocht!
De kerkenraad is naarstig op zoek naar talenten.
Er zijn een aantal vacatures ontstaan  binnen onze gemeente, in de kerkenraad, maar ook daarbuiten, zoals een ouderling en iemand die het paasontbijt coördineert.
  meer
 
Behoefte aan een gesprek?
We willen een (t)huis bieden. Dat betekent ook: omzien naar elkaar, openstaan voor elkaar, elkaar opzoeken. Lees verder onder Wie zijn wij?-Pastoraat of stuur een mail naar
 
 
Trouwen?
Zijn er trouwplannen? Denk ook op tijd aan kerkgebouw en dominee.
  meer
 
Dopen?
Een kindje geboren? Laat het ons weten, zeker als je het kindje wilt laten dopen.
  meer
 
Privacy
Voor de Privacyverklaring van de Protetstantse Gemeente Deil - Enspijk: privacyverklaring
 
ANBI
Bekijk de ANBI gegevens van onze diaconie (goedgekeurd tijdens de kerkenraadsvergadering van 7 juni 2018)
Bekijk de ANBI gegevens van onze gemeente (goedgekeurd tijdens de kerkenraadsvergadering van 1 juni 2017)
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.