Mens zijn tussen angst en hoop Mens zijn tussen angst en hoop

door pastor Ellen-Maria Spijkerman
Preek bij Jesaja 40,1-5, 9-11 en Marcus 1, 1-8 op zondag 10 december 2017

Hoor…….een stem roept: Baan voor de Heer een weg door de woestijn, effen in de wildernis een pad voor onze God.
De luister van de Heer zal zich openbaren voor het oog van al wat leeft!
Ken geen vrees!
Geen vrees kennen?
Is dat wel eerlijk?
En al die beelden van de televisie dan?
De ene oorlog en terroristische aanslag volgen de andere op.
Mensen worden gedood of onder de voet gelopen alsof geen één leven nog waarde heeft en meetelt.
Unieke mensenkinderen, Gods eigen schepping, wordt uitgemoord en doodgehongerd.
De zeebodem bruist van dodelijk afval.
 
Bommen ontploffen en maken dodelijke slachtoffers.
Duizenden mensen zijn bang, vreselijk bang!
Bedrijven sluiten hun deuren.
Veel mensen verliezen hun baan, en het is nog maar de vraag of ze ooit weer werk zullen vinden.
Mensen zijn bang, vreselijk bang.
Mensen ontvluchten hun land, omdat ze niet mee willen doen aan een smerige oorlog.
Ze hebben het onrecht aangeklaagd en worden met de dood bedreigd.
Ze dachten een veilig thuis te vinden in ons land, een plek om op adem te komen, maar ze worden bedreigd met uitzetting.
Ze zijn bang, vreselijk bang.
Veel mensen kunnen niet staande blijven in onze wereld.
Ze begrijpen de wereld en zichzelf niet meer.
Ze weten niet meer hoe ze moeten overleven, zijn eenzaam en zoeken hulp, maar de wachtlijsten zijn zo lang.
Ze worden bang, vreselijk bang.
We zouden de lijst nog eindeloos kunnen aanvullen met mensen die niet weten hoe
ze een weg moeten banen in de woestijn van hun leven.
Duizenden anonieme verhalen.
Mensen zonder naam en zonder gezicht.
En wij dan, zoals we hier vanmorgen bij elkaar zijn.
Hebben wij niet allemaal ons eigen verhaal?
Onze eigen teleurstelling, onze eigen pijn en onze eigen twijfel?
Moeten wij niet allemaal op de een of andere manier vechten om onze eigen woestijn te boven te komen?
Want ons geloof in God, onszelf en onze medemensen wordt keer op keer op de proef gesteld.
 
Zijn er geen nachten, waarop onze donkere gedachten de overhand hebben en we bang zijn?
Bang voor morgen, bang voor de toekomst?
Moeten velen van ons geen gevecht leveren om ziekte, handicap en afhankelijk zijn te accepteren?
Ja, zeker wel!
Daarover moeten we heel eerlijk zijn.
De weg door onze eigen woestijn, is niet een weg die er ís, een weg die ons zomaar kan dragen.
Ieder van ons moet door een eigen leegte heen, een eigen verlatenheid.
De stenen die we tegenkomen op onze weg kunnen ons erg bezeren.
Die stenen doen pijn en kosten veel tranen.
Daarom mogen we best wel bang en bevreesd zijn over: Hoe moet dat toch verder met ons?
 
 
Jesaja probeert ook geen goedkope troost aan te bieden, zo van:
Kop op! Het komt wel weer goed!
Nee, Jesaja probeert ons echt te bemoedigen.
Hij probeert ons aan te sporen, om die berg van ellende, onze eigen puinhoop, toch maar te beklimmen:
Ga maar dwars door uw eigen woestijn heen.
Want ook al hebt u zelf het gevoel dat uw eigen geestkracht, uw eigen lichaam het af laat weten: God zal er zijn!
God zal u op het hart dragen, midden in uw eigen twijfel.
Dát is het begin van uw eigen weg.
God zal u leiden.
Niet als een straf, maar als zachte aanwezigheid.
Geef God die ruimte, door erop te durven vertrouwen dat door elke eenzaamheid
en door elke woestijn een weg te banen is.
Ook al ís die weg een lánge weg: de weg van vallen en opstaan, de weg van bang zijn en hopen, soms zelfs hopen tegen beter weten in.
Voor wie die weg wíl banen is er maar één manier: zelf je lot in handen nemen.
Openstaan voor mensen die er zijn, die onderweg je lot willen delen en meedragen.
Die willen meehelpen om van zware stenen een pad te banen.
Beklim je eigen berg maar!
En als je boven bent aangekomen, en de adem je bijna begeeft, dan is er werkelijk uitzicht.
Uitzicht dat u kunt aflezen in ogen van medemensen die trots op u zijn, die in uw diepste zelf geloven.
Die u helpen om te geloven in uw eigen luister.
Medemensen die voor u een vreugdegezant willen zijn.
 
Die de vreugde met u willen delen om die eerste stap, dat eerste kwetsbare begin.
De hoop die we putten uit iedere kleine stap die we zetten, uit ieder klein begin ís heel kwetsbaar.
Want juist omdat we zulke kwetsbare mensen zijn, voelen we ook onze eigen beperktheid, onze twijfel en ons verdriet.
En zolang we blijven hopen, zullen we ook pijn lijden aan al onze verlangens die niet vervuld worden.
Maar dat maakt ons wel echt mensen!
Mensen van de werkelijkheid.
Mensen die leven tussen bang zijn en hoop.
Hoop dat we oog kunnen blijven houden voor de kleine lichtpuntjes in ons bestaan.
Marcus zegt heel duidelijk vanmorgen: “Het begin van het evangelie van Jezus Christus”.
Het is nog maar een begin, maar het ís er wél!
 
Aan het begin van iedere weg staat God zélf.
De Aanwezige, die in ons huilt en in ons lacht van vreugde, wanneer een steen op ons pad een weg wordt waarover we kunnen gaan.
Als voorbode was er Johannes, die in de woestijn, de plek van leegte, van eenzaamheid en het totaal op jezelf teruggeworpen zijn, aanwezig was.
Hij was er om mensen te bemoedigen bij dat eerste begin.
Hij dompelde mensen onder in het water van de Jordaan.
Hij bracht mensen terug bij de bron van het leven.
Hij voerde ze terug naar de stroom van het leven.
Want alleen wanneer je je durft toe te vertrouwen aan de stroom van het leven, zul je je eigen woestijn in kunnen gaan, wetend dat de leegte je niet zal verstikken.
Johannes wist dat enkel ondergedompeld worden in de stroom van het leven niet voldoende was.
Daarom vertelde hij op zijn eigen manier, dat er ook een bezielende geestkracht nodig is om het vol te kunnen houden.
Om op die weg te kunnen blíjven.
Daarom zegt Johannes: “  Ik heb u mogen onderdompelen in de stroom van het leven, maar het is Jezus die u door Gods bezielende adem, zal onderdompelen in de levenskracht van Gods Geest.
Die levenskracht geeft ons vanmorgen ogen om te zien: dat er 2 kaarsen branden.
Twee kleine vlammetjes van hoop, die ons willen bijlichten.
Die ons willen zeggen: Vrees niet, wees niet al te bang op de weg door je eigen levenswoestijn.
Je zult medemensen ontmoeten die er zijn voor jou.
Lichtpunten in je bestaan!
Mensen die het aandurven met jou op weg te gaan.
Mensen om jou te bemoedigen bij ieder klein begin.
Zij weerspiegelen in jou Gods levenskracht.
Levenskracht die ons de moed geeft op weg te gaan, en op weg te blijven, dwars door de woestijn héén.
En als je dan even op adem moet komen en om je heen durft te kijken, dan zul je zien dat op iedere steen die een voetstap is geworden, een bloem is gaan bloeien.
De bloem van het vertrouwen in het kleine begin.      
AMEN.

 

terug
 
 
Stichting Wijdekerk

LHBT’ers zijn bij ons gewenst in de kerk, Lees verder onder Wie zijn wij-Bovenplaatselijke organisaties.
 
 
In onze dorpen
Samen doen in Enspijk en DOP (Dorpsontmoetingspunt) in Deil en Soos 60+
  meer
 
Jaarmarkt Deil
Jaarmarkt Deil groot succes en blijft voorlopig bij de scheepswerf. Lees verder Wie zijn wij-Kerkbeheer
 
 
Geslaagde dorpsmarkt Enspijk
Lees verder: Wie zijn wij-Kerkbeheer.
 
Moldavië 2018
POZM-POZA gaan weer naar Moldavië, hun laatste actie is op 27 mei (Jeugd-Specials)
 
Talenten gezocht!
De kerkenraad is naarstig op zoek naar talenten.
Er zijn een aantal vacatures ontstaan  binnen onze gemeente, in de kerkenraad, maar ook daarbuiten, zoals een ouderling en iemand die het paasontbijt coördineert.
  meer
 
Behoefte aan een gesprek?
We willen een (t)huis bieden. Dat betekent ook: omzien naar elkaar, openstaan voor elkaar, elkaar opzoeken. Lees verder onder Wie zijn wij?-Pastoraat of stuur een mail naar
 
 
Trouwen?
Zijn er trouwplannen? Denk ook op tijd aan kerkgebouw en dominee.
  meer
 
Dopen?
Een kindje geboren? Laat het ons weten, zeker als je het kindje wilt laten dopen.
  meer
 
Privacy
Voor de Privacyverklaring van de Protetstantse Gemeente Deil - Enspijk: privacyverklaring
 
ANBI
Bekijk de ANBI gegevens van onze diaconie (goedgekeurd tijdens de kerkenraadsvergadering van 7 juni 2018)
Bekijk de ANBI gegevens van onze gemeente (goedgekeurd tijdens de kerkenraadsvergadering van 1 juni 2017)
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.