Met Jezus in het schip Met Jezus in het schip

door ds. Klaas Touwen
Preek bij Marcus 4,35-41 op zondag 18 juni 2018

Lieve gemeente,
 
Er loopt een gereformeerde man een rooms-katholieke kerk binnen.
Hij heeft een taart in zijn hand.
Hij treedt over het middenpad naar voren
en smijt de taart het Christusbeeld recht in het gezicht
om zijn dochter te eren – zij is zojuist gestorven aan leukemie, een marteldood –
en om zich met God te verhouden.
 
Zo eindigt de roman Het Lam van Peter de Vries,
een Amerikaan, met Nederlandse voorouders,
een boek uit 1961, dat onlangs opnieuw vertaald is.
 
In het eerste hoofdstuk wordt verwezen naar het boek Job
en dat is inderdaad waar het boek op uitdraait.
 
Ook het boek Job is literatuur,
het is geen documentaire van ooit die man uit het land Us,
het bietd geen verklaring van het kwaad in de wereld,
geen theorie over ziekte, rampspoed en dood,
het is geen gespreksverslag van wat er tussen Job en zijn drie vrienden rondging.
 
Het boek Job is literatuur, een compositie.
Het bestaat uit 412 verzen, waarvan exact de helft – 206 – gesproken door Job,
van die 206 bestaat de helft – 103 – uit korte versstrofen,
vergelijk met de Japanse haiku, een kort welomschreven gedichtje
en de andere helft – 103 – uit lange versstrofen
vergelijk met de Japanse tanka,
een iets langer gedichtje met even vast omschreven vorm.
Het is dus een door en door gecomponeerd verhaal.
 
Job is literatuur – het beschrijft niet wat ooit gebeurd is,
maar het maakt zichtbaar wat anders onzichtbaar zou blijven.
Wij komen door te lezen niet dichter bij die man uit ooit onheuglijke tijden,
wij komen dichter bij een besef dat ook in ons wil postvatten,
een wijsheid die zich met ons deelt.
 
Job en zijn drie vrienden – zo wordt aan het begin indrukwekkend verteld –
hebben zeven dagen gezwegen,
die drie vrienden gingen naar Job toe om hem te troosten
en dat deden ze door zeven dagen en zeven nachten
naast hem op de grond te zitten,
want ze zagen hoe vreselijk hij leed.
Als ze dat hadden volgehouden, dat zwijgen,
misschien was het dan voor Job te doen geweest,
maar ze hielden het niet vol
en kwamen met beweegredenen:
waar Jobs verlies misschien goed voor zou zijn,
of dat hij het mogelijk over zichzelf afgeroepen zou hebben.
 
En dan gaat het helemaal mis,
zoals wijzelf allemaal weten:
van de ongelukkige dingen die je in zo’n situatie ooit zelf hebt gezegd
of de goedbedoelde troostwoorden die ooit tot jou gericht zijn
en waarvan je nu nog uit je vel springt:
welk leed de overledene misschien bespaard is gebleven,
of dat God met een kromme stok een rechte slag slaat.
 
Dat laatste is het ergst: dat God zijn slag slaat.
Het boek Job wil maar één ding:
dat Job overeind blijft door zich met God te blijven verhouden.
 
Het boek Job eindigt ermee dat God die drie vrienden de mantel uitveegt:
jullie hebben over mij gesproken,
Job heeft met mij gesproken,
en dat met mij is ook tegen mij,
maar nooit zonder mij.
 
In het evangelie is precies dat in het geding:
dat  zich verhouden, met of zonder God.
De leerlingen van Jezus zijn daar de ambtsdragers
die het schip der kerk op koers te houden
in storm en tegenwind
en ze staan er alleen voor.
 
De slapende Jezus,
die – de onschuld zelve – ligt te dromen op een kussen, achterin de boot,
hij wordt gewekt.
‘Mester, kan het u niet schelen dat wij vergaan?’
 
De leerlingen moeten zijn afwezigheid nog leren kennen
als een wonderbare aanwezigheid.
 
‘Waarom hebben jullie zo weinig moed?
Geloven jullie nog steeds niet?’
 
Dat woord van Jezus moet goed uitgelegd worden.
Want denk niet dat Jezus je de angst uit het hoofd praat.
 
Dat je bang bent voor een operatie of om je kind,
een mens staat duizend angsten uit,
dat word je niet kwalijk genomen.
Ook Jezus in Getsemane, ook híj was beangst, zo staat er.
 
Nee, het gaat om iets anders.
Het gaat hier om het verwijt dat ze Jezus maken:
‘Meester, kan het u niet schelen dat, dat wij vergaan?’
 
Namelijk dat ‘u’ aan de ene kant en ‘wij’ aan de andere kant,
zo geïsoleerd en eenzaam.
Alsof Jezus niet in datzelfde schip met hen meevaart.
Deze oversteek is toch van hemzelf uitgegaan?
 
‘Meester, kan het u niet schelen, dat wij vergaan?’
Dat is de opstand van degenen die het tegeltje boven hun bed
in gruzelementen zien vallen:
‘God heeft ons geen kalme reis beloofd
maar wel een behouden aankomst,’
 
Nu blijkt het risico toch groter te zijn
dan de tegeltjeswijsheid wil,
je gaat te gronde en je verdrinkt erin.
 
Om risico’s uit te bannen
kun je maar beter een levensverzekering nemen,
want het geloof geeft maar weinig dekking.
 
Als je met Jezus oversteekt,
kun je niet doodvoorzichtig zijn of op safe spelen.
Je loopt risico’s in het leven.
En als je met Jezus de overtocht waagt
worden de risico’s heus niet minder,
 
‘Meester, kan het u niet schelen, dat wij vergaan?’
De leerlingen staan daar naar Jezus te wijzen,
het bitter verwijt: ‘u’ tegenover ‘wij’.
 
En daarvan nu zegt Jezus:
‘Waarom hebben jullie zo weinig moed?
Geloven jullie nog steeds niet?’
Je hebt mij toch altijd bij je?
Je hebt mij altijd tegoed.
 
Het belangrijkste is dat je niet in de val trapt
van dat eenzame ‘jij’
dat hem, die mèt jou in het schip zit, verwijten maakt.
 
En ook al ben je wel in die val van het isolement getrapt,
dan nog zal hij je daaruit bevrijden met zijn heilzaam woord.
 
En zodra Jezus het woord ‘moed’ in de mond neemt,
komt de levensmoed als een gehoorzaam schepsel aangesneld en meld zich
om jou ten dienste te staan.
 
Want geloven is niet het voor waar houden van een set onwaarschijnlijkheden
maar een zich verhouden met God
of beter gezegd: een zich verhouden met hoe God zich met jou verhoudt,
dat doe je niet door hele verhalen te houden over hem
maar door te leven met hem.
 
Over het hoe en wat van die verhouding – met een vloek en een zucht,
of als in een slapstick, met die taart
Christus recht in het gezicht gesmeten,
het staat je vrij.
omwille van hem aan wie is de heerlijkheid en de macht in alle eeuwigheid.
 
Amen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Aftreden ambtsdragers
 
Lieve gemeente,
vandaag maken wij mee dat twee van onze ambtsdragers
aan het einde van hun ambtstermijn,
het ambt teruggeven aan de gemeente,
namelijk Truus Brussaard, ouderling scriba
en Greetje van de Water, ouderling-kerkreentmester.
Ik verzoek jullie te gaan staan.
 
Toespraakje tot beiden
 
Truus en Greetje,
van alle jaren dat jullie deel uitmaakten van de kerkenraad 
heb ik maar een fractie meegemaakt.
 
De één als scriba, heel nauwgezet en betrouwbaar,
die de kerkenraadszaken niet alleen netjes opschrijft, notuleert, documenteert
maar vooral inhoudelijk een bijdrage levert
door vragen te stellen, kanttekeningen te plaatsen:
doen we de goede dingen en doen we de dingen goed?
 
De ander als kerkrentmeester met een zakelijke ratio
maar daaronder een liefde voor de kerk,
van generatie op generatie meegekregen,
stoer, one of the boys,
iemand die er werk aan heeft om het binnenperspectief van de kerk
en het buitenperspectief van de samenleving bij elkaar te houden.
 
En nu, Truus en Greetje,
wij laten jullie gaan en zeggen je dank
voor de overtuiging, de inzet en de liefde
waarmee jullie je dienst in Christus’ kerk hebt vervuld.

Jullie blijven betrokken bij het kerkenraadswerk,
Truus als ondersteuning van de nieuwe scriba
en Greetje als lid van de kerkrentmeesterij.
Dus veel verbondenheid, maar niet meer als ambtsdrager.
 
Wat blijft in de verbondenheid met het ambt,
is ook dat alles wat vertrouwelijk tot jullie kennis is gekomen
vertrouwelijk zal blijven.


Laten wij bidden.
 
Gebed
 
Het past ons, HERE God, U dank te zeggen
voor de toewijding van Truus en Greetje
die na vele jaren nu hun ambt neerleggen.
Voor hun denkkracht, loyaliteit en trouw
prijzen wij U, Bron van alle goeds.

Bevestig het werk van onze handen,
ja,  het werk van onze handen, bevestig dat.


U die blijkens de kracht die in ons werkt,
bij machte zijt oneindig veel meer te doen
dan wij bidden of beseffen,
U zij de eer, vandaag en heel ons leven
door Jezus Christus onze Heer.
Amen.
 

terug
 
 
Jubilate Deo jubileert
En viert dit met een jubileumconcert op 20 oktober. Lees verder onder Wie zijn wij-Werkgroepen-Jubilate Deo. 
 
Tri-axY voor jongeren van 12-16 jaar
Op vrijdag 12 oktober. Lees verder onder Jeugd-Specials.
 
Avondmaalscatechese voor kinderen
 Op 12, 14 en 19 oktober: lees verder onder Nieuws-Binnenkort.
 
Oproep Kerst Inn
Wie is bereid dit jaar mee te doen bij organisatie en/of uitvoering van deze activiteit op Tweede Kerstdag? meer
 
Vanuit de kerkenraad
Een bericht aan het begin van het nieuwe seizoen: Wie zijn wij-Kerkenraad.
 
Stichting Wijdekerk

LHBT’ers zijn bij ons gewenst in de kerk, Lees verder onder Wie zijn wij-Bovenplaatselijke organisaties.
 
 
In onze dorpen
Samen doen in Enspijk en DOP (Dorpsontmoetingspunt) in Deil en Soos 60+
  meer
 
Jaarmarkt Deil
Jaarmarkt Deil groot succes en blijft voorlopig bij de scheepswerf. Lees verder Wie zijn wij-Kerkbeheer
 
 
Geslaagde dorpsmarkt Enspijk
Lees verder: Wie zijn wij-Kerkbeheer.
 
Moldavië 2018
POZM-POZA: terugblik op de reis tijdens de dienst van 18 november (Jeugd-Specials)
 
Talenten gezocht!
De kerkenraad is naarstig op zoek naar talenten.
Er zijn een aantal vacatures ontstaan  binnen onze gemeente, in de kerkenraad, maar ook daarbuiten, zoals een ouderling en iemand die het paasontbijt coördineert.
  meer
 
Behoefte aan een gesprek?
We willen een (t)huis bieden. Dat betekent ook: omzien naar elkaar, openstaan voor elkaar, elkaar opzoeken. Lees verder onder Wie zijn wij?-Pastoraat of stuur een mail naar
 
 
Trouwen?
Zijn er trouwplannen? Denk ook op tijd aan kerkgebouw en dominee.
  meer
 
Dopen?
Een kindje geboren? Laat het ons weten, zeker als je het kindje wilt laten dopen.
  meer
 
Privacy
Voor de Privacyverklaring van de Protetstantse Gemeente Deil - Enspijk: privacyverklaring
 
ANBI
Bekijk de ANBI gegevens van onze diaconie (goedgekeurd tijdens de kerkenraadsvergadering van 7 juni 2018)
Bekijk de ANBI gegevens van onze gemeente (goedgekeurd tijdens de kerkenraadsvergadering van 1 juni 2017)
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.